حدیث صحیح از امام صادق در مورد شیوه نماز خواندن

حدیث

عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِیسَى قَالَ: قَالَ لِی أَبُو عَبْدِ الله علیه السلام یَوْماً: «یَا حَمَّادُ تُحْسِنُ أَنْ تُصَلِّیَ»
قَالَ: فَقُلْتُ یَا سَیِّدِی أَنَا أَحْفَظُ کِتَابَ حَرِیزٍ فِی الصَّلَاهِ. فَقَالَ: «لَا عَلَیْکَ یَا حَمَّادُ، قُمْ فَصَلِّ»….
حماد بن عیسی می گوید:
امام صادق علیه السلام به من فرمود: نماز بلدی بخوانی؟ گفتم” کتاب حریز که در باره نماز است همراه من است، فرمود عمل به آن اشکالی ندارد، اکنون بر خیز و نماز بخوان، بلند شدم و رو به قبله شروع به نماز کردم . رکوع و سجود رفتم، فرمود: تو نماز درستی نخواندی، چقدر زشت است که شصت یا هفتاد سال از عمر انسان بگذرد و لی یک نماز با شرائطش نخواند، حماد می گوید: از سخن امام احساس شرمندگی کردم و گفتم: قربانت شوم نماز را به من بیاموز.
امام علیه السلام رو به قبله ایستاد و دست ها را پس از جمع کردن انگشت ها روی ران هایش گذاشت و پاها را نزدیک به هم نمود به نحوی که به اندازه سه انگشت باز بیشتر فاصله نبود و انگشت پاهایش نیز رو به قبله بود و با حالت خشوع تکبیر گفت سپس سوره حمد را با ترتیل خواند و بعد از آن سوره توحید را تلاوت نمود، اندکی مکث کرد، دست ها را تا مقابل صورت بالا آورد و تکبیر گفت سپس به رکوع رفت، کف دستها را در حال باز بودن انگشت ها روی زانو گذاشت و پشت و کمرش را صاف و کشیده قرار داد بگونه ای که اگر قطره آب یا روغنی بر پشتش می چکید فرو نمی غلطید، گردنش را کشیده و چشم ها را بسته نگه داشت و سه مرتبه گفت: «سبحان ربّی العظیم و بحمده» آنگاه ایستاد و در حالت آرامش گفت: سمع الله لمن حمده، سپس دو دستش را بالا آورد و تکبیر گفت و به سجده رفت به این صورت که دو کف دست را با انگشتان بسته در دو طرف بنا گوشش گذاشت و سه دفعه گفت: «سبحان ربی الاعلی و بحمده» هنگام سجده هشت جای بدنش را بر زمین گذاشت: پیشانی، دو کف دست، دو زانو، سر دو انگشت بزرگ پا و نُک بینی، سپس سر از سجده بلند کرد و بر ران چپش نشست و پشت پای راست را بر کف پای چپ قرار داد و گفت: استغفر الله ربی واتوب الیه، سپس تکبیر گفت و سجده دوم را به جا آورد، دو رکعت به همین صورت به جا آورد و تشهد خواند و سلام داد و گفت: ای حماد این گونه نماز بخوان.(۱)

توجه :
در سند این روایت محمّد بن یعقوب کلینی از علی بن إبراهیم از پدرشان ابراهیم بن هاشم از حمّاد بن عیسی رحمهم الله تعالی وجود دارند که اعتبار سند این روایت در نهایت صحت است.
پی نوشت ها :
۱٫ کافی ، شیخ کلینی ، ج ۳ ، ص ۳۱۱ ، ح ۸

مطالب دیگری هم هست>  فاطمه زهرا (س) در کلام پیامبر (ص)

پاسخ دهید