حضرت زینب کبرا

پرتوی از زندگانی حضرت زینب کبرا (س)

حدیث, داستان

یکی از اسوه های ماندگار اهل بیت عصمت و طهارت ، حضرت زینب کبرا (س) می باشد . مردآفرینی که با حماسه ماندگار راهبری اسیران اهل بیت (ع) عنوان زیبای عقیله بنی هاشم را از آن خویش نمود .

حضرت زینب (س) در پنجم جمادی الاول سال پنجم هجری از دامان پاک مادر زمانه ، یعنی فاطمه زهرا (س) در مدینه چشم به جهان گشود و بانگ شادی را مردم مدینه هدیه نمود .

قنداقه کودک را نزد پدر آوردند تا او را نامگذاری کند ، او فرمود : من در این کار بر رسول خدا (ص) پیشی نمی گیرم . منتظرم ماندند تا پیامبر از سفر بازگشت و خبر فارغ شدن دخترش را شنید ، فرمود : نامش باید از سوی خدای متعال برگزیده شود ، در این هنگام جبرئیل امین نازل شد و نام زینب را از سوی خداوند ارزانی نوزاد فاطمه (س) نمود .

روایت شده که رسول خدا (ع) نوزاد را بوسید و صورت به صورتش گذاشت و اشک از چشمان مبارکش سرازیر شد ، عرض کردند : یا رسول الله ! چرا گریه می کنید ؟ فرمود : جبرئیل به من خبر داده است این که این دختر در مصیبت ها ، بلاها و شدت ها شریک حسین (ع) من است .

آن گاه سفارش اکید کرد و فرمود : حاضران به غایبان برسانند و رعایت کنند حال این دختر را که نمونه و نماینده خدیجه کبرا (س) است .

زینب به معنای زینت پدر می باشد ، آری کسی  که از همه جهات زینت بود ؛ زینبی که در عبادت به مقامی رسید که به فرموده امام سجاد (ع) بود و درد و رج اسارت امانش بریده بود ، نماز شبش ، به صورت نشسته ترک نشد ، همچنین در کاخ یزید ، علی گونه بر طاغوت زمان خویش فریاد ننگت باد برآورد و شمار زیادی را به شگفتی واداشت که گفتند : به خدا قسم از او سخنبورتر ندیدم ، گویا از زبان علی (ع) سخن می گفت .

این بانوی بزرگوار دارای قوت قلب ، فصاحت ، شجاعت ، زهد عفاف و شهامت فوق العاده بود .

 

منبع : مجموعه آشنایی جوانان با معارف اسلامی ، کتاب جلوه های عاشورا

 

مطالب دیگری هم هست>  سخن عارفانه

پاسخ دهید